တောင်ကိုရီးယားက ပင်လယ်ကွေ့ဒေသသို့ လက်နက်တင်ပို့မှု မြှင့်တင်နေသော်လည်း ပြည်တွင်းစစ်ရေးအသင့်ဖြစ်မှုနှင့် ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများ ရင်ဆိုင်နေရ

တောင်ကိုရီးယားအစိုးရသည် ဆော်ဒီအာရေဗျနှင့် ယူအေအီးနိုင်ငံတို့ထံမှ ရေနံနှင့် နက်ဖ်သာ (Naphtha) များ ဦးစားပေးဝယ်ယူခွင့် ရရှိထားသော်လည်း တစ်ဖက်တွင် အဆိုပါနိုင်ငံများ၏ လေကြောင်းကာကွယ်ရေးစနစ် လိုအပ်ချက် မြင့်မားလာမှုကြောင့် ပြည်တွင်းစစ်ရေးအသင့်ဖြစ်မှုနှင့် ပို့ကုန်လိုအပ်ချက်အကြား ဟန်ချက်ညီစေရန် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေရကြောင်း ၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၉ ရက်နေ့တွင် Korea Times က ဖော်ပြခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အီရန်နှင့် တင်းမာမှုများအပြီးတွင် ပင်လယ်ကွေ့နိုင်ငံများ၌ လေကြောင်းကာကွယ်ရေး လက်နက်များ လျော့နည်းလာသဖြင့် တောင်ကိုရီးယားထုတ် Cheongung-II မြေပြင်မှ ဝေဟင်ပစ် ဒုံးကျည်စနစ်များကို အမြန်ဆုံး ပေးပို့ရန် တောင်းဆိုမှုများ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

တောင်ကိုရီးယား သမ္မတရုံး၏ အဆိုအရ ယခုနှစ်ကုန်အထိ လိုအပ်သော ရေနံစိမ်း ၂၇၃ သန်းနှင့် နက်ဖ်သာ ၂.၁ သန်းကို ပင်လယ်ကွေ့နိုင်ငံများမှ ရရှိရန် သဘောတူညီထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ယင်းသည် လက်နက်တင်ပို့မှုအပေါ် ဖိအားများ ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ လက်နက်ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရသော်လည်း ပင်လယ်ကွေ့ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်မှာ ချက်ချင်းဖြစ်နေသည့်အပြင်၊ ထုတ်လုပ်လိုက်သော လက်နက်များကို ပြည်ပသို့ ဦးစားပေးပို့ရမည့်အစား မိမိနိုင်ငံ၏ ကာကွယ်ရေးအတွက် အသုံးပြုရန် လိုအပ်ချက်နှင့်လည်း ထိပ်တိုက်တွေ့နေပါသည်။လက်ရှိတွင် တောင်ကိုရီးယားသည် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး လက်နက်တင်ပို့သူများစာရင်းတွင် ပါဝင်ရန် ရည်မှန်းထားပြီး ပိုလန်၊ ဖိလစ်ပိုင်နှင့် အိန္ဒိယတို့သည် အဓိက ဖောက်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ စွမ်းအင်လုံခြုံရေးအတွက် လက်နက်တင်ပို့မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ရခြင်းမှာ တောင်ကိုရီးယားအတွက် ဗျူဟာမြောက် အခွင့်အလမ်းဖြစ်သလို ထုတ်လုပ်မှုကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ပြည်တွင်းစစ်ရေးအသင့်ဖြစ်မှုကို ထိခိုက်နိုင်သည့် စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်နေကြောင်း သိရပါသည်။